Savremena Evropa u tranziciji : reformacije pravnog, politickog i sigurnosnog sistema Evropske unije

Oni sto cini politicki sistem EU specificnim u odnosu na drzavni politicki sistem je, prije svega, odnos koji se pojavljuje izdedju nacionalnih politickih sistema, odnosno nacionalnih institucija nego subordiniranog politickog sistema, i politickih odnosa koji se kreiraju izmedju razlicith nacionalnih politickih sistema drzava clanica EU u okviru procesa evropskih intergracija. Razvijen sistem institucija EU, razvijena mreza ugovora, direktiva i oduka ovih institucija kojim se precizno definiraju odnosi izmedju ovih institucija i procesi donosenja odluka unutar ovih institucija, sasvim jasno odredjuje EU kao politicki sistem sa specificnim dimenzijama. Ta specificnost EU kako politickog sistema naglasn je posebno kroz znacajan utjecaj odluka institucije Eu na distribuciju ekonomskih resursa i alokaciju drustvenih i politickih vrijednosti kako unutar EU kako zajednice drzava clanica EU tako i unutar samih drzava clanica EU. Ono sto posebno cini politicki sistem EU specificnim politickim sistemom je to da striktno ne postoji centralna vlada koja bi mogla imati monopol na politickim odlukama i ekonomskim resursima u procesu odlucivanja u ovom politickom sistemu, kao sto je to slucaj u klasicnom konceptu politickog sistema. Naspram centralne vlade koja predstavlja glavni lokus politicke i ekonomske moci u nacionalnim drzavama, u EU glavna politicka i drustvena moc koncentrirana je u kompleksnom triangularnom procesu odnosa izmedju birokracije institucija EU i politickih elita u nacionalnim institucijama drzava clanica EU, te javnih i privatnih organizacija i grupa koje se medjuosbno natjecu u procesu kreiranja sopstvenog utjecaja na donosenje odluka u institucijama EU.
Iz knjige: Savremena Evropa u tranziciji

Autor posebnu paznju fokusira na glavne institucije EU, na procese donosenja odluka u Komisiji EU, Vijece ministara EU, Parlamnetu EU i Sudu evropske pravde (ECJ), te utjecaju Vijeca Evrope kao izuzetno utjecajnog vaninstitucionlnog foruma EU (sefovi drzava i vlada). Autor veoma detaljno analizira sistem odlucivanja (kvalificirana vecina, prosta vecina, jednoglasnost) u pojedinim institucijama EU i drzava clanica, ali istovremeno i dobrovoljni transfer nacionalne suverenosti drzava calanica na supranacionalne institucije EU u cilju realizacije interesa samih drzava clanica. Fenomen stvaranja novog tzv. Institucijalnog suvereniteta autora objasnjava u kontekstu odnosa globalizacije i demokratizacija. Potencirajuci medusobno iskljucujuce procese integracije, globalizacije i demokratizacije, autor istice svu slozenost i kontraverzu odredjenja politickog sistema EU.

Dr. Dzevad Sehic: Univerzitet u Srajevu