Sahrijarov prsten

Dzevad Karahasan potpisuje, to se vidi, roman velike snage po svom tkanju kao i po svom sadrzaju. Ljubavna hronika, teolosko - politicka prica i metafizicka legenda posjeduju svaka svoj stil, ali autor tka, od jedne do druge, niti velike povezanosti. (Jean-Maurice de Montremy, Magazine Litteraire)

U najboljoj tradiciji Orijenta, Dzevad Karahasan gradi jednu pricu koja se obavija oko sebe same da bi tako bolje razvila svoju magiju. Istovremeno epska, filozofska i erotska, ova prica kao da hvata citatelja za rame da bi ga povukla prema svojim vlastitim upitanostima. (Alain Favarger, Le Courrier)