Znakovi postmodernog grada

Postmoderna je od 70-ih godina proslog stoljeca do danas neizostavna tema u humanistickim i drustvenim znanostima. Premda uz niz pronicljivih i provokativnih teoreticara poput Jeana Baudrillarda, Jean-Francoisa Lyotarda, Fredrica Jamesona ili Guya Deborda, postoji velik broj kriticara samog koncepta postmoderne, cinjenica je da je suvremeno drustvo uslo u razdoblje promjena koje vise nisu karakteristicne za historijsku epohu moderne. To se manifestira i na znakovima suvremenog grada. Ova se knjiga urbanizmu, kao i samom pojmu postmoderne, priblizava prije svega iz semioloske perspektive, sto znaci da se odredjeni fenomeni arhitekture promatraju kao znakovi koji onda tvore posebna znacenja i nerijetko medjusobno tvore isprepleteni sustav znacenja.
U 'Znakovima postmodernog grada' okupljena su poglavlja koja se bave razlicitim, ali unatoc tome povezanim fenomenima suvremenog urbanizma i arhitekture. Uzimajuci kao moto situacionisticku tvrdnju da je ono sto netko zeli uciniti s arhitekturom posve identicno onome sto netko zeli uciniti od zivota, autor najprije nudi kratak prikaz razvoja postmodernog grada, a zatim, spajajuci svjetske urbanisticke trendove s hrvatskim primjerima, prelazi na niz konkretnih problema poput nekontrolirane izgradnje nebodera u Zagrebu, odnos reklamiranja i arhitekture, pouke distopijskog filma o suvremenom gradu, slucaj Cvjetnog trga, a na kraju se tematizira i odnos seksualnosti i grada, kao i znacenje sjecanja na grad.